نمي دانم دقيقا فلسفه ي قرباني چيست؟

فقط مي دانم روزي خدا براي ابراهيم گوسفندي فرستاد تا به جاي پسرش او را قرباني كند. اعتقادات ديني من پابرجاست و هيچ شكي در كار خدا ندارم.

شك، در درست فهميدن اعمال و حرف هاي خدا از طرف انسان هاست.

اگر در روز عيد قربان به تعداد آدم ها گوسفند و گاو و شتر كشته شود خدا راضي است؟ آيا ما حكمت خدا را از قرار دادن گوسفند جلوي ابراهيم  درست  فهميده ايم يا هر سال تقليدي كور كورانه از آن به عمل مي آوريم؟

ديشب متن زيبايي در كتاب "مسيح فرزند انسان" نوشته ي جبران خليل جبران خواندم. شايد اين جملات باعث شده اينقدر به فكر بروم..

"متا* از قول مسيح اينچنين مي گويد:

به شما گفته اند كشتار نكنيد، اما من مي گويم حتي بي دليل خشمگين نشويد. پيشينيان بر شما حكم كرده اند كه گوساله ها، بره ها و كبوتران خود را به معبد ببريد و در قربانگاه ذبح كنيد تا با بوي خون آنها مشام خداوند پر شود و گناهان شما را ببخشد.

اما من مي گويم: آيا ممكن است چيزي را كه از آغاز متعلق به خداوند بوده است به او باز گردانيد و آيا بدين وسيله مي خواهيد خشم پروردگار را – كه عرش او فراتر از اعماق بي صداست و همه هستي در قبضه ي اوست- فرو بنشانيد؟!

بهتر آنست كه پيش از آمدن به معبد، برادر خود را جستجو كنيد و با او آشتي نماييد و از آنچه داريد، با محبت به همسايه ي خود هديه كنيد، زيرا خداوند در وجود آنها معبدي بنا كرده است كه هرگز ويران نمي شود و در قلب آنان محرابي بر پا داشته است كه هرگز نابود نمي گردد"

*متا: كه نخست داروغه شهر كفر ناحوم بود، پيرو مسيح شد و انجيل متا كه به نام او مشهور است را براي مسيحيان يهودي الاصل فلسطين به زبان آرامي در سال 50 ميلادي تدوين كرد.

 

خواهر کوچک من در روز عید قربان به دنیا آمد اما آیا به راستی اگر خداوند دستور می داد که هر کودکی که در این روز به دنیا می آید باید قربانی شود والدین آنها به همین جدیت این دستور را اجرا می کردند؟؟